Cok sukur hastaligi atlattik. Dun itibariyle atesin dustu, istahin yerine geldi, parklarda bahcelerde kosmaya basladik. Fekat nedense annen elini tutmazsa yurumemekte israr ediyorsun.( bknz. sekil 1a) Cogu zaman emrivaki yaparak parmagima yapisip yurumeye basliyorsun ki bu nedenle annen gittigi hicbiryerde poposunu yere koyamadan senin yaninda bir o yana bir bu yana kosusturup duruyor. Bu bir taraftan egzersiz ozurlu annenin poposunu yerden kaldirmak icin iyi bir firsat sayilabilir ama yine de ne kadar boyle devam edecek diye merak ediyorum. Ama cok datlusun bebegim sen yaaa! Olsun varsin, sen nasil istersen oyle olsun, gerekirse anne samar oglani olsun, hatta annen sana kurban olsun :) yeterki sen iyi ol, saglikli ol.xxx
No comments:
Post a Comment