Arada isyan etsek de, popomuzu koyucak yer bulamasak da bazen, seviyoruz aslinda bu kargasayi, bu daginikligi bebegim.

On bahcede parkettigin uc tekerli bisikletini, cicek sulama kabini, scooterini, buzdolabinin kapaginda sergiledigin sanat eserlerini ve komik fotograflarini, annen yemek pisirirken ona yardim edebilmek icin mutfagin ortasina tasidigin sandalyeyi, kitaplarini, kucuk fincanlarini, caydanligini, tepsini, bize cay ve kek servisi yapmani, mutfaginda sahte yemekler pisirip onlari agzimiza tikmaya calismani.... saymakla bitmez sevdigimiz seyler.

Sevmedigimiz ( bizi deli eden) seyler arasinda ise sunlari sayabiliriz; salonun ortasindaki lego dagi, saatlerce arayip en olmadik yerlerde buldugumuz puzzle parcalari ya da oyuncak bebeginin corabi! Yatagimin basucunda kendi kitaplarim yerine Peppa Pig kitaplarini bulmam, kendi kitaplarimi genellikle basucumdaki diger seyler ile birlikte yatagimin altinda bulmam, cep telefonumu,anahtarlarimi ya da cuzdanimi bulamadigim icin bazi gunler gidecegim yerlere gec kalmam ve sonunda bunlarin oyuncak sepetinden ya da oyun evindeki firindan cikmalari!! ...gibi kucuk seyler iste bir tanem. Bakma sen sikayet etmemize muhim seyler degil bunlar. Hayatimizin tadi tuzu:)

xxx