Bir bucuk yil olmus...Birkac kere yeltendim yazmaya ama olmadi iste. Hamileligim sirasinda yazmak istedim. Gecenlerde eski bir dostu kaybettigimde...sonra kizimin dogumgununde...yazamadim bir turlu. Zaten iyi de olmus. Buyuk buyuk laflar ederdim kesin. Olum uzerine, yasam uzerine...
Bunlari okuyorsan bebegim, bil ki annen bi halt bilmez bu muhim konular hakkinda. Buyuyunce bunlari da, ayni anda farkli noktalardan yola cikan trenlerle ilgili problemlerini de babana sorarsin. Baktin olmuyor sen de benim gibi sasirirsin her seferinde.Herseye hazirliksiz yakalanirsin. Mutlulugun da acin da daha sarsici olur ama belki olmasi gereken de budur.
Dedigim gibi ben buyuk buyuk felsefi laflar edemem.Etmemeliyim. Komik olurum. Bu yuzden burda okuyacagin seyler kucuk kucuk, belki luzumsuz ayrintilar.
Sana hayata dair birseyler ogretebilmek istiyorum tabii ki. Ama inan ben de yeni yeni ogreniyorum( Yuh anne diyor olabilirsin su an. Haklisindir da. Ben kucukken annem koskoca bir kadindi. Ama aslinda daha yirmili yaslarindaydi. Evet ben otuz yasinda bir anneyim ve koskoca bir kadin degilim. Bu boyle...) Umarim bol bol vaktimiz olur seninle yasamak ve ogrenmek icin...
büyük küçük edicek laflarımız olsun. çok iyi yapmışsın. gözüm üstünde:)
ReplyDeletesevindim:)sizlerden gordum ozendim
ReplyDelete