Tuesday, 26 July 2011

Dun sabah seninle bogusurken sirtimi incittigim icin 2 gundur pek bir muzdaribim.Oturamiyorum, kalkamiyorum, egilemiyorum, seni kucagima alamiyorum. Sabah baban ise gitmesin diye yapmadigim numara kalmadi ama ise yaramadi:(


2 comments:

  1. Çok geçmiş olsun. Babalar hep gider, onlardan beklentilerimizi minimize ederek yaşamaya çalışmak en doğrusu galiba.

    Yine de iyi veya kötü fiziksel olarak miniğinin yanında bulunabilmek: paha biçilemez!

    Ö.

    ReplyDelete
  2. Cok tesekkur ederim. Haklisin babalarin hep daha onemli isleri oluyor ve gidiyorlar malesef. Anneler nasil olsa baslarinin caresine bakarlar. Anneler gucludur, aglanip sizlanmaya da vakitleri yoktur zaten.( Ahh sabah sabah isyankar anne oldum bak su ise :))
    Neyse ki yavrus artik kucakta tasinmadan da yasayabiliyor. 15,5 kg luk kizima hala bebek muamelesi yapmanin cezasi bu iste

    ReplyDelete